woensdag 28 september 2016

28 september.... De laatste loodjes wegen het zwaarst.

Vandaag hadden we les tot 19.30 h.

De laatste loodjes wegen het zwaarst..
Het hele programma moet afgewerkt zijn tegen morgenmiddag.
Morgen is onze laatste lesdag, want
de school gaat op culturele uitstap naar Toledo.
Ze vertrekken morgenavond en komen zondagavond terug aan.
De voorbereidingen voor de reis, de inschrijvingen etc.
gebeurden al in augustus...
Ik was dus net te laat om nog deel te nemen, 
en Franziska vertrekt zaterdag al terug naar huis.
In de voormiddag hadden we gewoon les in het klaslokaal,
 in de namiddag gingen we ,
om de lange lesdag toch wat aangenamer te maken, 
op verplaatsing.
Laura nam ons mee naar de cactustuin, ontworpen 
door... andermaal César Manrique.
Daar kregen we les  , aan een tafel op het terras,
uit de zon, .. want het was bloedheet door de CALIMA,
 een zeer hete wind die uit Afrika komt 
en stofdeeltjes mee brengt uit de Sahara.
Die stofdeeltjes vormen een soort mist, die men Calima noemt.

Op Lanzarote worden cochinillas gekweekt.. parasieten
die op cactussen (nopal) leven.



Ze geven een karmijnrode kleurstof af... die gebruikt wordt
voor het kleuren van weefsels, voedingswaren, cosmetica...
Laura nam er eentje tussen haar vingers, drukte erop, en de
kleurstof kwam eruit gelopen..



Na 2x handen wassen was de kleurstof nog altijd zichtbaar.

Na de les in de cactustuin reed ze met ons nog naar Haria,
een klein pittoresk dorpje, in het noorden 
van Lanzarote, met een vallei van 10.000 Palmbomen.


Daar staat ook nog een huis van...
César Manrique.
Tijdens de rit kregen we het vocabularium
in verband met autorijden...en auto-onderdelen.
Elke handeling die ze deed zei ze luidop in 't Spaans.

Onderweg hielden we nog even halt 
aan een mooie BODEGA.
"Bodegas Rubicón" in Yaiza.
De hitte was ondertussen een heel stuk minder.
Het was aangenaam zitten op het mooie terras.
Daar proefden we van een de wijnen die ze daar
produceren.




Ondertussen was het al laat geworden, 
en het begon te schemeren
Laura bracht me met de auto tot aan 
Casa Margarita.
Waar ze al op mij zaten te wachten,
 zoals elke dag trouwens,
benieuwd naar mijn verhalen..
Fermin stak een pizza in de oven,
en ik werd nogmaals  uitgenodigd
mee te eten....
"Buen provecho..."
Laat het u smaken.
Gracias Fermin y Margarita







Geen opmerkingen:

Een reactie posten