"Mónica me asombras "
Mónica je verbaast me...
zei Laura, de lerares , me vandaag
"soms spreek je zo goed dat men niet eens
hoort dat je geen Spaanse bent..."
Als dat geen vorm van erkenning is...?
De ene dag gaat het al beter dan de andere,
en vandaag zat ik vol energie, ik voelde me goed
en ik kon me goed concentreren.
De rustdag van gisteren heeft me goed gedaan.
Ik heb ook langer kunnen slapen,want
ik moest pas om 11 beginnen.
Er was een nieuwe medeleerlinge,
een Duits meisje ,dat hier
voor haar werk les komt volgen.
We kregen samen 2 uur les
en daarna kreeg zij nog 2 uur privéles.
Morgen , en woensdag,hetzelfde scenario,
en donderdag en vrijdag
heb ik 5 uur les...
dat gaan zware dagen worden !
Voor vandaag kreeg ik extra werk mee,
een tekst lezen en samenvatten
van een Portugese schrijver,
die hier op Lanzarote woonde
en er ook gestorven is :
José Saramago (1920-2010)
In 1998 kreeg hij de Nobelprijs
voor Literatuur.
Ter verduidelijking :
de tekst is wel in 't Spaans.
Ter verduidelijking :
de tekst is wel in 't Spaans.
Margarita was zo lief om vandaag enkele
kledingstukken van mij mee te wassen...
Toen ik deze namiddag "thuis" kwam
lag alles netjes gestreken op mijn bed.
Ondertussen is Yaki hier de boel aan 't
inspecteren, hij snuffelt aan mijn spullen
en bedelt om gestreeld te worden...
Zelfs hij heeft me als huisgenote aanvaard..
Geen opmerkingen:
Een reactie posten