25 juni... Mooie liedjes duren nooit lang

Laatste hele dag op Lanzarote.

Saaie... maar heel rustige dag om de

vakantie te beëindigen.

Sinds Eva terug is uit Ierland  logeren er in Casa Margarita

2 gasten.  Eva heeft zich in de logeerkamer op de bovenverdieping

van het ouderlijk huis genesteld.
En ik in mijn vertrouwde kamer op de benedenverdieping.

Omdat ik heel slecht sliep de voorbije nacht
voelde ik me vanmorgen wat lamlendig,

Eigen schuld , dikke bult.

ik maakte gisterenavond een halve fles cola soldaat.

Mijn plannen  om nog eens naar de Academia

te gaan liet ik dan maar varen,
Ik wou Marcella, de directrice,  nog eens gedag gaan zeggen.

En ook nog eens gaan kijken op Puerto de los Mármoles,

daar waar de cruiseboten aankomen.

Het is niet zo heel ver van Casa Margarita,

ik zou daar te voet naar toe kunnen gaan.

Vanuit deze haven, Puerto de los Mármoles,

 vertrekken Margarita en Fermín met de boot 

naar Las Palmas op Gran Canaria, 

waar hun zoon  Giovanni en zijn gezin woont.

Van Gran Canaria gaan ze dan met de boot naar Tenerife

en van daaruit dan verder naar El Hierro

waar ze een maand blijven
in het huis dat ze daar bezitten.

Op deze manier brengen ze jaarlijks 
hun vakantie door.. tenminste zolang Margarita
nog aan het werk is.
Eens op pensioen wil ze naar Perú.. ze droomt ervan
om de Lineas de Nazca te gaan zien.

Puerto de los Mármoles,

Vandaag was het uitzonderlijk warm, te warm zelfs om

op het terras in een ligzetel nog wat kleur op te doen, 

dus hield ik het maar heel rustig .

Margarita en Eva gingen deze voormiddag samen

boodschappen doen.

Ik bleef op mijn kamer.. wat lezen, wat Twitteren.

Mijn hoofd al breken over hoe ik alles wat ik hier kocht

in mijn koffer ga proppen.

Gastenkamer in Casa Margarita

Vermits het in België ook warm gaat zijn bij mijn aankomst

ben ik niet van plan me deze keer weer als Eskimo te verkleden 
om aan overgewicht van mijn bagage te ontsnappen.
Ik deed dit al eens een keer voor een vlucht vanuit Málaga naar huis
en eerlijk... ik vind dit echt niet voor herhaling vatbaar.

Dus gaat het overgewicht betalen zijn, denk ik.
Het zou nu wel de eerste keer zijn.

Na de siësta van de familie Garcia-Grueso

dronk ik thee met hen in het salon en babbelde met Margarita.

Aan onderwerpen is hier nooit gebrek..
Later keken Margarita en Fermin naar de match
Spanje/Marokko.
Van in mijn kamer hoorde ik Margarita luid supporteren...
Voor Spanje natuurlijk.

Margarita, Fermín en Yaki..

Toen het wat minder warm was wou ik naar de taxihalte gaan

om er alvast een taxi voor morgen vast te leggen,

maar Margarita gaat me wegbrengen naar de luchthaven.
 Ze is al met verlof.

Morgen is mijn allerlaatste dag van dit verblijf
in Casa Margarita.