Torrevieja
Na vele vakanties op Lanzarote en 3 jaar verplicht thuis zitten wegens corona ontdekte ik per toeval Torrevieja..
Mijn eerste vakantie in Torrevieja was in maart/april van dit jaar . Ik had speciaal deze periode uitgekozen omwille van de Semana Santa . De hele week viel hier wel iets te beleven, processies, processies en processies.. iedere dag van de week trok een andere cofradia onder grote belangstelling door de straten van Torrevieja , wat resulteerde in een beperkte dienstverlening van het openbaar vervoer en in bepaalde gevallen een gewijzigde omloop.
Ik logeerde in Hotel Playas de Torrevieja op de grens met La Mata. Niet echt in het centrum van Torrevieja, maar vermits er een bushalte is voor het hotel was dit niet echt een probleem. Later deed ik de afstand van 4 kilometer tussen het hotel en het centrum van Torrevieja ook wel eens te voet.
De allereerste keer dat ik in het bushokje voor het hotel zat te wachten vertelde een vriendelijke vrouw me dat de busritten veel goedkoper zijn met een buskaart. De ritten kosten normaal 1.55 € , met een buskaart van 2 € kosten ze 0.60 €. De buskaart en het saldo dat er op staat blijft ook 3 jaar geldig.
Tijdens mijn verblijf in die periode logeerden er veel bejaarden in het hotel, zij waren daar met reisorganisator IMSERSO . Imserso is een organisatie die reizen organiseert voor Spaanse bejaarden en dit voor een spotprijsje. De Spaanse regering subsidieert de reizen om de hotels in kalme periodes een steuntje in de rug te geven, ook opdat ze hun personeel niet zouden moeten ontslaan.
Terwijl ik meer dan 1.000 € betaalde voor 2 weken H.P., betaalden de gepensioneerden via Imserso 245 € voor 10 dagen V.P inclusief drank aan tafel.., wel zonder vervoer.
Dankzij een vijftal dames uit Pamplona die in het hotel verbleven, onder de reisformule van Imserso, had ik een geweldig leuke vakantie. De dames vormden een hecht, sportief vriendinnengroepje , altijd samen op stap, en vaak zongen ze tijdens hun wandelingen Spaanse hits, die ik ook kende... "Ojalá que llueva café" van Juan Luís Guerra was een van hun lievelingsliedjes.
In juni ging ik terug naar Torrevieja, in de hoop op hereniging met de 5 dames uit Pamplona , er was er echter maar eentje in geslaagd opnieuw een reis naar Torrevieja te versieren, Elvira.
Tijdens de tweede week van mijn verblijf in juni in Torrevieja was ik erg ziek, Ik bleef 5 dagen op de kamer, zonder te gaan eten, toen ik thuis op de weegschaal ging staan, zag ik dat ik 2 kg vermagerd was. Niet dat dat erg was... wel erg was dat
mijn herstel thuis nog lang duurde....
De nare ervaring van ziek zijn op reis, maakte dat ik mijn volgende reis naar Torrevieja , in september, samen met zus en schoonbroer, wou annuleren.
Gelukkig stelde zus voor daar een tijdje mee te wachten totdat ik beter zou zijn en alles van een andere zijde kon bekijken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten