Met "Amare", het vliegtuig van de feestvierders,
naar Arrecife
naar Arrecife
In maart van dit jaar vloog ik met de Trident van de Rode Duivels naar Lanzarote,
Vandaag was het de beurt aan de Amare, het vliegtuig dat als thema
Tomorrowland heeft.
De Amare is de vierde airbus
die een thema kreeg en er werd 9 maanden aan gewerkt..
Het thema vliegtuig vloog voor het eerst op 23 februari 2017 als 00-SNF
en mag dat blijven doen tot 2022.
De amare heeft de naam,het vliegtuig van de feestvierders te zijn.
Vandaag deed ze haar reputatie alle eer aan.
Feest werd er inderdaad gevierd op het vliegtuig..
en wel door 3 kleine snotneuzen , een meisjes tweeling van 3 jaar,
en een jongen van 5 jaar.
Zij zaten op de rij achter mij..
Mama en papa zaten op de volgende rij achter hen.
Eerst ontdekten die kornuiten de tafeltjes op de rug van de zetels voor hen.
Open doen, dicht doen, telkens met een harde duw. dichtklappen,,
terug open doen en dan beide handjes erop en trommelen maar.
Zo ging dat een keer of vijftig, totdat het tijd was om
de voetjes te trainen.
Voetjes op de rug van de zetel van de voorganger gezet
en stampen maar..alle drie tegelijk..
Papa en mama zaten ondertussen gezellig te genieten van hun verworven rust
en vonden blijkbaar dat hun kroost zich wel eens goed mocht amuseren.
Tussendoor werd er , alsof beide ouders stokdoof waren,
lustig over en weer gebruld.
Mijn buurvrouw had al eens kwaad achterom gekeken, net zoals ik zelf.
Aan de andere kant van de gang op dezelfde rij, werd er af en toe eens
onderling commentaar gegeven... maar niemand zei iets tegen de ouders.
Na meer dan een uur begon mijn bloed te koken,
mijn hart klopte alsof ik een grote inspanning had gedaan
en mijn bloeddruk steeg langzamerhand naar 20...
Ik draaide me om en vroeg of het aub wat minder kon,
dat een vliegtuig geen speelplein is.
Papa besliste toen tussen 2 kinderen te gaan zitten,
en het derde kind vloog luid protesterend naar mama.
En tijdje ging het goed... tot tweelingzusje dat bij mama
zat, ook terug naar voor kwam..bij papa
En het spel begon opnieuw...
voetjes, handjes, gillen..
Toen was ik het meer dan zat..
Als dit niet ophoudt roep ik er een stewardes bij zei ik tegen de
nul komma nul gezag hebbende papa.
Het gewoel hield op, maar het gebrul ging lustig verder..
Nooit eerder was ik zo blij toen de landing werd ingezet,
We stegen vanmorgen op met ruim een uur vertraging.
De deur vooraan kon niet meer helemaal dicht
en men ontbood een technicus die het euvel in een mum van tijd herstelde..
Daarna moest er nog een tweede technicus komen om de
herstelling goed te keuren en de toestemming tot vertrek te geven.
We landden dus dan ook met een uur vertraging op het
vliegveld Guacimeta van Arrecife/Lanzarote.
en men ontbood een technicus die het euvel in een mum van tijd herstelde..
Daarna moest er nog een tweede technicus komen om de
herstelling goed te keuren en de toestemming tot vertrek te geven.
We landden dus dan ook met een uur vertraging op het
vliegveld Guacimeta van Arrecife/Lanzarote.
Na het vorige zinnetje ben ik toch wel in slaap gevallen zeker..
Gewoon zittend, met de laptop op mijn schoot.
Ik had dan ook de vorige nacht slechts een half uurtje geslapen
Ik ben thuis om 2.15 u vertrokken naar de luchthaven.
Mijn vlucht was wel pas om 6 u gepland maar met
de chaos bij de bagage-incheckbalie van Brussels Airlines van maart
nog fris in het geheugen , verkoos ik toch maar goed op tijd daar te zijn.
Nu ging alles een stuk vlotter en had ik tijd gnoeg...
Ik had dan ook de vorige nacht slechts een half uurtje geslapen
Ik ben thuis om 2.15 u vertrokken naar de luchthaven.
Mijn vlucht was wel pas om 6 u gepland maar met
de chaos bij de bagage-incheckbalie van Brussels Airlines van maart
nog fris in het geheugen , verkoos ik toch maar goed op tijd daar te zijn.
Nu ging alles een stuk vlotter en had ik tijd gnoeg...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten