zaterdag 11 maart 2017

11 maart.. Een dag van cultuur

Centro Insular de Cultura El Almacén

El Almacén is de naam van het cultureel centrum
in Arrecife, gelegen in de Calle José Betancourt, nr 33.


Het gebouw bestaat uit 2 samen gevoegde huizen
uit de 19de eeuw, representatief voor de
"huisarchitectuur" van Lanzarote.
In  1973 verwierf César Manrique deze huizen en 
maakte er een polyvalent centrum van.
In 1989 verkocht hij het gebouw
aan de Cabildo ( bestuur) van Lanzarote
 die er een cultureel centrum van maakte.
In het gebouw zijn gevestigd :
1.Tentoonstellingszaal El Aljibe
2.Tenoonstellingszaal El Paio
3. Filmzaal Buñuel
4. Dienst info en  ticketverkoop
5. Bar café Picasso
Ik was er vandaag en bezocht 2 tentoonstellingen.
Een tentoonstelling van Rufina Santana, nml. een collectie schilderijen
met de naam Mercurio.
Van haar had ik nog nooit gehoord.
Ze woont in San Bartelomé.


De tweede tentoonstelling was van 5 verschillende artiesten,
Macarena Nieves Cáceres, Ángeles García Pereyra,
Mariola Acosta , Margarita Amat en Rosa Vera,
die
elk diverse werken tentoon stelden 
met betrekking tot de schrijver
Rafael Arozarena, auteur van het boek "Mararia".






Vorig jaar in september kreeg ik de op Academia
een les in verband met Arozarena en zijn boek Mararía, 
dat verfilmd werd in 1998.
Mararía blijkt echt bestaan te hebben, 
ze woonde in Femés (Lanzarote)


De tentoonstellingen en de bijbehorende brochures
waren alweer allemaal gratis.
Nadien ging ik ergens een thee drinken. 
Op de muur in het etablissement stond een leuke tekst:
El café debe ser :
Caliente como el Infierno
Negro como el Diablo
Puro como el Ángel y
Dulce como el Amor
Koffie moet zijn
Heet zoals de hel
Zwart zoals de duivel
Zuiver zoals de engel en
Zoet zoals de liefde...

Het was weer een ontzettend warme dag vandaag,
veel zin om lang rond te slenteren in de stad had ik niet.
Op weg naar Casa Margarita ging ik 
 nog langs bij Euro Spar om een nieuwe voorraad
drank (water, cola,fruitsap) op te doen 
want ik zat helemaal zonder.
Toen Margarita thuis kwam zei ze :
"Uff, qué calor, he sudado como un pollo."
"Uff, wat een hitte, ik heb gezweet zoals een kip"
Alweer iets bijgeleerd...
In 't Spaans zweten ze zoals de kippen....
Misschien zoals een die aan het spit hangt te braden?



"Sudar como un cerdo" (zweten zoals een zwijn)
wordt ook gezegd,
maar dan meer in de zin van zweten van angst .




Vanmorgen voor ik de bus nam ging ik nog even 
langs bij Ángeles, een dame van de receptie van 
Hotel Oriental Playa Lanzarote, waar ik vorige jaar
met Liliane een week logeerde.
In september deed ik dat ook een paar keer,
ze herkende me toen meteen, en nu ook..
Ze was bezig met mensen  maar toen ze me zag 
kwam ze van achter haar balie uit om me te groeten...
2 kussen zoals dat hier de gewoonte is.

Vanavond mocht ik weer proeven van de kookkunsten
van Fermín, een stoofpotje van ui, paprika , look en tomaat
met..natuurlijk vis erin.. Heel lekker.

Fermín heeft een horloge dat aangeeft wanneer
het visdag- of nacht gaat zijn.
Blijkbaar heeft de maan invloed op het gedrag van vissen.
Als het geen visdag is blijft hij thuis,
want dan wordt er niets gevangen zegt hij....











Geen opmerkingen:

Een reactie posten