13 maart
Niets heerlijker dan wakker worden en weten dat het zonnetje
weer flink zijn best gaat doen vandaag.
Na het ontbijt ging ik op stap... richting Titeroy en Biblioteca Municipal.
Doel van de wandeling was La Calle Teruel 1, waar Margarita 2 haar
winkeltje heeft.
Gelukkig was de winkel al open, maar Margararita was er niet.
Haar man en zoontje wél...
Margarita was naar de kerk , en zou in de namiddag in de winkel zijn.
Kian, het zoontje van Margarita neusde al dadelijk in de tas die
ik bij me had. Ik was onderweg in de grootste Chinese winkel van Arrecife
binnen gestapt en had daar voor Maxime vlinders gekocht
die ze op de muur van haar kamer kan kleven.
Blijkbaar bevielen die Kian ook..
Ik slenterde op mijn gemakje terug naar het hotel voor de lunch,
onderweg nog wat winkeltjes kijkend.
Na de lunch, die steeds bestaat uit 3 gangen keuzemenu ( vis of vlees)
ging ik voor een paar uur op een ligbed aan het zwembad liggen lezen.
Heerlijk rustig was het daar...tot...
er 2 jonge Engelse dametjes de bedden naast mij inpalmden
en begonnen te zingen, te gibberen, te praten alsof ze een speech gaven,
en hevig spetterend het zwembad indoken.
De bikini werd lachend uitgetrokken van achter hun badlaken..
ze deden niet eens de moeite om naar hun kamer of een toilet te gaan
om zich te verkleden.
Rond een uur of 5 ging ik terug naar de winkel van Margarita..
ze was er weer niet.. ze was nu naar de dansles.
Ik dacht nochtans dat de winkel háár droom was....
Toen ik terug naar het hotel ging kwam Kian me achterna gelopen
tot aan de hoek van de straat... zijn papa merkte niet eens dat hij weg was.
Op mijn verzoek terug te gaan kwam geen reactie, tot ik zei :
jouw papa is aan 't wenen, want hij vindt je niet meer..
dan maakte hij rechtsomkeer en ging terug. oef.....
Kian moet in mei nog 3 jaar worden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten