Nu mijn koffer zo goed als klaar is, dik en rond
zoals ik gevreesd had,
heb ik nog even tijd om iets in mijn blog te schrijven.
Koffers maken is niet mijn sterkste kant..
Ik wil altijd zoveel mogelijk in mijn handbagage
proppen zodat mijn koffer niet boven
het maximum gewicht gaat.
Met gevolg dat mijn handbagage
dan weer te zwaar is, en moeilijk hanteerbaar.
Dus dan toch maar weer overhevelen
van handbagage naar ruimbagage..
Ik ben benieuwd hoeveel mijn koffer gaat wegen.
Margarita heeft geen weegschaal.. dus het zal een
verrassing zijn...
en geen leuke vrees ik.
De helft van de kledij die ik bij had deed ik niet eens aan.
Geen vestjes, geen truien, geen t shirts met lange mouwen..
Die laat ik beslist volgende keer thuis..
Een enkel stuk voor noodgevallen zal wel volstaan.
Fermin was deze voormiddag druk bezig in de
keuken.
Hij maakte speciaal voor mij een gerecht
met de naam
"Cristianos y Moros"...
mijn afscheids "almuerzo"..
Het ruikt in ieder geval heel lekker..
Er zitten heel veel groenten in, en bacon en
chorizo, en het wordt geserveerd met witte rijst.
Ik mocht al eens proeven van het stoofpotje...
Lekker !!!
Om 14 u wordt het geserveerd..
dat is hier het uur van de almuerzo.
Yaki voelt ook al aan dat ik wegga.
Hij loopt in en uit mijn kamer
en de dingen die uit mijn kast komen, die hij nog niet kende
worden gretig besnuffeld.
Ook de dingen die nieuw zijn...
Hij kent dat .. als er koffers gemaakt worden
gaan de mensen weg..
Niet alleen mijn koffer staat dik en rond..
Ik ben benieuwd hoeveel IK zelf ben bij gekomen..
Voor de lijn moet je in Casa Margarita niet zijn...
wel voor de vriendschap, de hartelijkheid,
de gastvrijheid, de echtheid.
Je voelt dat het uit hun hart komt...
Dit is het laatste artikel vanuit Lanzarote.
tenminste voor dit jaar dan toch...
Adiós Fermin, Margarita, Yaki
Lanzarote,
Adiós a todos los que forman parte de mis
maravillosos recuerdos .
Gracias a todos por todo...
Un abrazo fuerte
de Mónica
Geen opmerkingen:
Een reactie posten